Ντροπή και αίσχος για τους απανταχού Νέρωνες

Το βράδυ του Σαββάτου 26/12, στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου, ακόμα ένα σπίτι κάηκε λόγω... πολιτικών φρονημάτων. Το διώροφο σπίτι δύο νέων ανθρώπων, που πριν από τρία χρόνια μετακόμισαν από την Αθήνα στο χωριό επιλέγοντας να ζήσουν μια άλλη ποιότητα ζωής, τυλίχθηκε στις φλόγες και καταστράφηκε ολοσχερώς. Η άποψη της πυροσβεστικής – έτσι όπως διατυπώθηκε στο νεαρό ζευγάρι, αλλά και στη δικηγόρο τους- είναι ότι πρόκειται για εμπρησμό. Οι πολιτικές απόψεις και δράσεις τους, κυρίως στο Βόλο, σε περιβαλλοντικά, οικολογικά και κοινωνικά θέματα αποτέλεσαν έμμεση αιτιολογία από κάποιους ντόπιους για τα όσα έπαθαν.


Ο εμπρησμός αυτός –όπως και εκείνος του σπιτιού του Στέφανου Κόλλια στην Καλοσκοπή Φωκίδας- είναι αναίτιος και συνάμα τόσο ανησυχητικός όπως ανέκαθεν ήταν οι διώξεις της αντίθετης γνώμης. Απομεινάρια του εμφύλιου και της δικτατορίας...


Η επαρχία αργοπεθαίνει και η τοπική κοινωνία δέχεται μοιρολατρικά το μαράζωμά της. Αντί όμως να χαρούν όταν κάποιος νέος εγκατασταθεί στον τόπο τους για να συνεχίσει εκεί ποιοτικότερα τη ζωή του, τον αντιμετωπίζουν σαν ξένο σώμα και πασχίζουν να τον αποβάλλουν. Και ενώ με τον καιρό οι πλειονότητα δένεται με τον ξένο, κάποιοι επιμένουν στην δυσανεξία. Σαν να ήταν αυτοί που ορίζουν την μοίρα του τόπου. Με ποιο δικαίωμα; Ποια δικαιολογία είναι ικανή να στηρίξει τους πυρσούς του σκοταδισμού που ρημάζουν σπίτια; Που βάζουν εμπόδια σε όνειρα, και σε νέα ξεκινήματα; Πως οραματίζονται, άραγε, αυτοί οι μικροί δικτάτορες τον κόσμο μας;  


Η ΒΙΟΖΩ καταδικάζει απερίφραστα την τρομοκρατική αυτή επίθεση και την τρομοκρατία εν γένει απ’ όπου κι αν προέρχεται. Συμπαραστέκεται δε με όλες της τις δυνάμεις τους πυρόπληκτους με την ευχή να βλέπουν πάντα στο φως της πυρκαγιάς... το δρόμο για μια πιο αγωνιστική συνέχεια. Χωρίς βήμα πισωγυρίσματος!


 


Με τον τίτλο «Ανεπιθύμητοι στο χωριό» η κίνηση πολιτών «ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΠΗΛΙΟΥ» συνέταξε ένα κείμενο όπου επεξηγεί απο την αρχή τα γεγονότα και καταδικάζει την βαρβαρότητα.


«Ο Αγιος Λαυρέντιος είναι από τα τελευταία γραφικά χωριά του Πηλίου, που δεν έχει πληγεί από την άμετρη τουριστική ανάπτυξη. Μ’ αυτό το κριτήριο τον επέλεξε πριν τρία χρόνια ως τόπο μόνιμης κατοικίας ένα νεαρό ζευγάρι από την Αθήνα, μία ζωγράφος και ένας κοινωνικός ανθρωπολόγος. Δεν δούλευαν στους αγρούς, όπως η πλειοψηφία των συγχωριανών τους, αλλά διακοσμούσαν κτίρια, κυρίως ταβάνια με κλασικά μοτίβα. Έμεναν σε ένα εγκαταλειμμένο σπίτι, το οποίο τους είχε παραχωρηθεί από τον αθηναίο ιδιοκτήτη του, και το οποίο επισκεύαζαν συνεχώς με πολλή προσωπική εργασία. Ομως, παρά τις αρκετές φιλίες, που ανάπτυξαν στο χωριό, για κάποιους ήταν ανεπιθύμητοι, όπως, δυστυχώς, είχαν αποδειχτεί απο κάποιους ανεπιθύμητοι για το ίδιο χωριό στις αρχές του 1990 και αρκετοί Αλβανοί, οι οποίοι είχαν αντιμετωπιστεί με εξαιρετικά βίαιο τρόπο.


Στις 20 Δεκεμβρίου το νεαρό ζευγάρι έφυγε από το χωριό για διακοπές. Στις 10 το βράδυ της 26ης Δεκεμβρίου, έλαβαν τηλεφώνημα από γείτονά τους ότι το σπίτι καίγεται. Έφτασαν εσπευσμένα στις 4 το πρωί της 27ης. Εκεί βρήκαν τους πυροσβέστες να παλεύουν ακόμα με τις φλόγες (το σπίτι ήταν παλιό, το πάτωμα και η οροφή του από παλιά ξύλα και στο ισόγειο είχαν χρώματα για τις διακοσμητικές εργασίες τους). Οι πρώτες πληροφορίες, που τους έδωσαν, μιλούσαν για εμπρησμό, καθώς το λουκέτο της εισόδου βρέθηκε διερρηγμένο και δεν υπήρχε περίπτωση βραχυκυκλώματος, αφού ο γενικός ηλεκτρικός διακόπτης ήταν κλειστός. Παρά το σοκ της απώλειας όχι μόνο όλων των προσωπικών τους αντικειμένων αλλά και μεγάλου όγκου της δουλειάς τους, από την οποία ζούσαν (σχεδίων, αρχείων, υλικών, εργαλείων), ξαφνικά διαπίστωσαν ότι ορισμένα παλαιότερα «ατυχήματα», που τους είχαν συμβεί, δεν έμοιαζαν πλέον και τόσο τυχαία: στην αρχή του καλοκαιριού είχαν βρει σπασμένη τη μοτοσικλέτα τους και λίγο καιρό αργότερα κάποιος με ένα αγροτικό είχε σπρώξει το αμάξι τους, που είχε ξεμείνει σε έναν επαρχιακό δρόμο, προς το γκρεμό!


Η αστυνομία δεν ασχολήθηκε καθόλου με τον εμπρησμό. Ασχολήθηκε, όμως, με τα θύματά του! Ήρθε την επομένη να ανακρίνει το ζευγάρι, κατόπιν υπόδειξης ορισμένων ντόπιων, επειδή κάποιος είχε ξύσει κάποια αυτοκίνητα στην πλατεία του χωριού. Παρότι το ζευγάρι δεν είχε μείνει στο χωριό (μήπως είχε και σπίτι πια;), ο αστυνομικός απευθύνθηκε με πολύ επιθετικό τρόπο στους πυρόπληκτους. Η δικηγόρος τους πήγε στον ανακριτή της πυροσβεστικής και την διαβεβαίωσαν προφορικά ότι το πόρισμα είναι διάρρηξη και εμπρησμός από πρόθεση.


Στις 29 Δεκέμβρη κάλεσαν συνέλευση στο χωριό. Συμμετείχαν πάνω από 100 άτομα και πέρα από τον αποτροπιασμό για τέτοια γεγονότα, που βλάπτουν τη φήμη (και τον τουρισμό) του χωριού, δηλώθηκε από μερικούς η υπόνοια πως ίσως ο εμπρησμός να είχε να κάνει με το ... σκοτεινό παρελθόν των δύο νεαρών, δηλαδή με τις πολιτικές απόψεις και δράσεις τους, κυρίως στο Βόλο, σε κοινωνικά και οικολογικά θέματα. Διατυπώθηκε, επίσης, και η υπόνοια πως ίσως οι εμπρηστές να προέρχονται από το χωριό. Κάτι, που άλλωστε, μάλλον είναι πιθανό, καθώς το σπίτι που κάηκε βρισκόταν στην άκρη ενός δαιδαλώδους καλντεριμιού και κανείς δεν μπορούσε να το προσεγγίσει με αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα και να αναχωρήσει γρήγορα, αφού το κάψει. Το συμβάν είναι πολύ πιο σοβαρό από την απλή πυρπόληση ενός παλιού σπιτιού. Έχει να κάνει με την αποδοχή της άλλης άποψης και τη δημοκρατία σε ένα χωριό. Γιατί αν προχτές ο ανεπιθύμητος ξένος ήταν ο Αλβανός και σήμερα είναι ο Αθηναίος με πολιτική και κοινωνική δράση, αύριο ποιός θα είναι;».


 Όπως, τονίζει σε σχετική ανακοίνωσή του το «ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ»...


 



 "


 


 



"Το βράδυ του Σαββάτου 26/12, στον Άγιο Λαυρέντιο Πηλίου, το διώροφο σπίτι δύο νέων ανθρώπων, που πριν από τρία χρόνια μετακόμισαν από την Αθήνα στο χωριό επιλέγοντας να ζήσουν μια άλλη ποιότητα ζωής, τυλίχθηκε στις φλόγες και καταστράφηκε ολοσχερώς. Η επίσημη άποψη της πυροσβεστικής – έτσι όπως διατυπώθηκε στο νεαρό ζευγάρι, αλλά και στη δικηγόρο τους- είναι ότι πρόκειται για εμπρησμό.


Επειδή πολλοί και πολλές από όσους και όσες εμπλεκόμαστε με τα κοινά της μικρής μας κοινωνίας έχουμε συναντήσει πολλές φορές τους δύο αυτούς νέους ανθρώπους να συμμετέχουν ενεργά σε ποικίλες δραστηριότητες κοινωνικής ευαισθησίας και αλληλεγγύης, σε δράσεις έμπρακτης υποστήριξης ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, σε πρωτοβουλίες ανάδειξης περιβαλλοντικών και οικολογικών ζητημάτων, σε προσπάθειες συγκρότησης τοπικών και εργασιακών συλλογικοτήτων...


... και επειδή η αναμφισβήτητη αντιπάθεια -εξαιρετικά μειοψηφικής- μερίδας Πηλιορειτών προς κάθε τι «ξένο», δεν μας επαρκεί για να εξηγήσουμε τον εμπρησμό...


... δηλώνουμε απερίφραστα την αμέριστη αλληλεγγύη μας προς τους δύο αυτούς νέους ανθρώπους, που φαίνεται να στοχοποιούνται από «αγνώστους» λόγω της κοινωνικής τους ευαισθησίας και δράσης.